Situatieschets

Begin 2007 is in Nederland sprake van een groep van zo’n 150.000 tot 200.000 langdurig werklozen met grote afstand tot de arbeidsmarkt. Deze groep is lange tijd als verloren beschouwd, waardoor zij in de diverse re-inegratietrajecten links zijn blijven liggen. Door de ontwikkelingen in de zorg, gecombineerd met de invoering van de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning ) is er echter nieuwe ruimte ontstaan.
Naast het verstrekken van uitkeringen en het zoveel mogelijk re-integreren van bijstandsgerechtigden zijn de verantwoordelijkheden van de gemeenten met name op het gebied van diverse zorg- en welzijnstaken toegenomen.

Tegelijkertijd zijn bij de uitvoering van de Wet Werk en Bijstand (WWB) en de WMO veelbelovende dwarsverbanden mogelijk, die nieuwe kansen opleveren.

Binnen de structuur van activeringscentra gaan langdurig uitkeringgerechtigden zich verdienstelijk maken door het bieden van diensten aan huis of in de buurt rond schoon, heel, veilig en prettig en zorgzaam.