Het concept van een Maatschappelijk ActiveringsCentrum beoogt de duurzame activering en re-integratie van de harde kern van het uitkeringsbestand en de dienstverlening in wijk en buurt te combineren. De toenemende vraag van persoonlijke dienstverlening op het gebied van persoonlijke dienstverlening in de wijk (WMO) wordt beantwoord met de inzet van uitkeringsgerechtigden (WBB).
WWB en WMO
Enerzijds is er de komst van WWB, waardoor de gemeenten verantwoordelijk zijn voor de kosten van de bijstandsuitkering, belang om uitstroom te organiseren.
Anderzijds wordt, door demografische, sociale en bestuurlijke trends alsmede de komst van de WMO, de gemeente verantwoordelijk voor het brede palet aan diensten rond zorg en welzijn om ouderen en andere kwetsbare burgers te ondersteunen bij het zoveel mogelijk zelfstandig wonen.
Nu de economie weer aantrekt, verschuift de aandacht ook naar een duurzamere aanpak met speciale aandacht voor de langdurig werkzoekenden. Onder invloed van de WMO vormt de inschakeling van de lokale infrastructuur met betrekking tot de voorzieningen in de wijk daarbij een belangrijk onderdeel.
De trends die te zien zijn:
- Demografisch
Er vindt een omslag plaats naar een dienstensamenleving, waarin burgers vaker een beroep doen op dienstverlening in wijk en buurt. Ook rond thema’s als zorg en welzijn voor ouderen, chronisch zieken en gehandicapten. - Sociaal
De leefbaarheid in sommige wijken staat onder druk, zoals bijvoorbeeld wordt aangegeven in het recente WRR-rapport over de noodzaak tot sociale herovering van wijken. - Bestuurlijk
De gemeenten krijgen steeds meer bevoegdheden en mogelijkheden om de diensten in wijk en buurt te regisseren.